CSA marketing is bij een tuinderij op abonnement voor het grootste deel geen werven maar bijhouden: het zijn de berichten die het hele jaar uitgaan naar de mensen die al een plek hebben. Het weekbericht is daarvan de kern, ongeveer dertig keer per seizoen, en daaromheen zit een handvol berichten dat elk jaar op hetzelfde moment valt. Samen bepalen ze of iemand in het najaar zijn plek verlengt.
Dat is een andere volgorde dan de meeste adviezen aanhouden, want die gaan over nieuwe mensen bereiken. Bij een tuin met een vast aantal plekken is de goedkoopste manier om vol te komen dat de mensen van vorig jaar blijven.
Reken het verschil eens uit in avonden. Een lid dat opzegt, vervang je met een rondleiding, een open dag of een gesprek bij het hek, en dat kost je uren per plek. Een lid dat blijft, kost je een bericht dat je toch al schreef.
Daar komt het moment bij. Iemand die in januari besluit of hij verlengt, beslist op een gevoel dat in dertig weken berichten is opgebouwd, en niet op de mail die je in december verstuurt.
Zo worden leden houden en leden werven bij jou één onderwerp. Hoe je over je tuin vertelt zonder er iets bij te verkopen, staat op de pagina over vertellen in plaats van verkopen. Wat het woord marketing voor een tuin als deze eigenlijk dekt, staat bij wat marketing hier betekent.
Het weekbericht vertelt wat er die week rijp is, hoeveel je ervan mee mag nemen en wanneer de tuin open is. Het wordt gelezen omdat een lid het nodig heeft: hij staat zaterdagochtend op de tuin en hij wil weten wat hij mag pakken.
Dat is meer dan een dienst aan de leden. De tuin is het grootste deel van de week open zonder dat jij erbij staat, en wat de leden op dat moment weten is het enige wat dat laat werken. Een bed dat dicht moet blijven, blijft alleen dicht als er die week iets over gezegd is.
Wat erin hoort is daarom kort en elke week hetzelfde van vorm: wat er open is en wat niet, hoeveel er per plek mee mag, en wanneer je kunt komen. Staat er iets bij dat afwijkt, zet er dan bij waarom. Waarom de sla op is, of waarom er ineens twee kilo pompoen tegelijk weg moet.
Buiten de oogstweken stuur je er een handvol, elk seizoen op dezelfde plek in de kalender.
| Wanneer | Wat eruitgaat | Wat het moet doen |
|---|---|---|
| Winter, voor de inschrijving opengaat | De aankondiging aan je eigen leden, voordat de buitenwereld het hoort | Verlengen in één handeling mogelijk maken |
| Bij de inschrijving | De bevestiging: welke plek, welk bedrag, wanneer het geld gaat | Voorkomen dat je in maart moet nalopen wie wat had afgesproken |
| Vlak voor de eerste oogstweek | Hoe het werkt: waar het bord hangt, hoe je afweegt, wanneer je kunt komen | De eerste weken laten lopen zonder dat jij erbij staat |
| Elke oogstweek | Het weekbericht | De oogstdag laten werken als jij er niet bent |
| Eind van het seizoen | Wat het jaar geworden is, en wanneer de volgende ronde opengaat | De beslissing over verlengen op tafel leggen terwijl het seizoen nog vers is |
Meer dan deze vijf heb je niet nodig. Elk bericht dat er niet in staat, heb je zelf bedacht.
Een terugkerend bericht kost je geen avond maar elke week een half uur, en dat blijft zo zolang de tuin bestaat. Zo beoordelen wij ook een scherm in software: elke knop die niemand aanraakt, is werk dat iemand moet blijven onderhouden. Bij berichten is dat werk van jou.
De toets is dus niet of iets aardig is om te sturen, maar wat er gebeurt als het een week niet uitgaat. Blijft het weekbericht liggen, dan staat er iemand voor een dicht bed. Blijft de maandelijkse nieuwsbrief met een recept liggen, dan merkt niemand het, en dan was dat bericht geen bereik maar een avond per maand.
Deze pagina gaat over de berichten aan mensen die al een plek hebben. Zodra je iets wervends stuurt naar mensen die nog geen lid zijn, komt de vraag erbij wat je vooraf gevraagd moet hebben en wat je daarvan moet kunnen aantonen. Wat daarvoor geldt, staat bij de wegen waarlangs nieuwe leden binnenkomen en bij het aanmeldformulier op je eigen site.
Houd die groepen in je eigen lijst uit elkaar: wie een plek heeft, wie op de wachtlijst staat en wie ooit zijn adres achterliet. Ze horen op verschillende momenten iets van je, en het is dezelfde lijst waarmee je in februari ziet of de tuin vol zit.
Het gaat zelden mis bij het bedenken van de tekst maar bij het moment: het weekbericht wordt 's avonds geschreven, na een dag op het land, en het valt in de weken waarin er het meest te doen is. Precies dan is er het meeste te melden en precies dan blijft het liggen.
De tweede oorzaak is dat er meer omheen zit dan de tekst. De opmaak, de verzendlijst en het bijwerken van wie er nieuw bij is zijn elke week opnieuw handwerk, terwijl alleen de inhoud van jou hoeft te komen. Wat je van dat omliggende werk aan een meewerkend lid kunt geven, staat bij wie welk werk doet op de tuin.
Wij bouwen software voor boerenbedrijven met als doel dat er mínder achter de computer gebeurt. Bij dit onderwerp betekent dat één lijst waarin staat wie er lid is en wie erbij is gekomen, en één bericht dat daar in één keer heen gaat in plaats van dertig mensen los. Wat je te vertellen hebt, blijft van jou. Hoe dat werkt als mail, app en telefoon op één plek binnenkomen, staat bij communicatie op één plek.
Wil je weten welk deel van dit schrijfwerk bij jou weg kan, laat dan eens zien hoe je jaar loopt. Hoe de inschrijving gaat, hoe je bijhoudt wie er zijn en hoe het weekbericht eruitgaat. Je hoeft niets voor te bereiden en niets te kiezen: vertellen hoe je het nu doet is genoeg. De winter, vlak voor de inschrijfronde, is daar het rustigste moment voor.